مجال

کِلاَوس بُودلِر، از زیستن و زیستیده‌هایش می‌نویسد.

می‌فرمایند «حالا با این شعر گفتن ها مشکلات مردم حل میشه؟» | آپدیت از نتیجه‎‌ی گفتگوها :))

  • ۱۲:۲۰

یکی از دوستان که زحمت کشیده و پُستِ قبلی را خوانده، در کامنت‌ها نوشت که «حالا با این شعر گفتن ها مشکلات مردم حل میشه؟» البته کامنتش دوجمله‌ی دیگر هم داشت که آن را یک ادعا و استدلالِ دیگر فرض می‌گیرم، نخست اما این پرسش که «حالا با این شعر گفتن ها مشکلات مردم حل میشه»؟ از آن‌جایی که نمی‌دانم مخاطب این پرسش من هستم یا شیخ اجل، بهتر دیدم هر دو محتمل فرض کنم. چرا؟ چون متن، یا به تعبیرِ این «نویسنده» این "شعر گفتن‌ها"، نوشته یا متعلّق به من که نیست. نوشته‌ی سعدی است. من حتی راوی و ناقل و برگزیننده‌ی این "شعر گفتن‌ها" نیستم. نویسنده‌ی وبلاگ ایمایان، آن‌ها را تجمیع و سپس کنارِ برخی رویدادها و شخصیت‌های سیاسی ایران گذاشت، من هم در این‌جا آن را نقل کردم. پس یک سوی این پرسش به نویسنده‌اش، سعدی شیرازی است و دیگری به برگزیننده‌هایش، من و نویسنده آن وبلاگ دیگر.

«نگاه به ایران از پنجره‌ی گلستان» | «همنشینی با شمس»

  • ۲۱:۲۰

بازنشرِ دو نوشته از وبلاگِ «ایمایان».

چند روایت از بیست‌وچندم خرداد

  • ۲۳:۴۷

برگی از #تقویم88.

با سرِ زلفِ تو، مجموعِ پریشانی خود
کو «مجال»ـی که سراسر همه تقریر کنم

می‌تونید این مجالِ کلاوس رو با کمکِ آدمک زیر دنبال کنید

followme
Designed By Erfan بلاگِ بیان، باافتخار، نیروبخش به مجالِ مجازی این‌جانب است. کپی، بامنبع یا بدون آن، کار پسندیده‌ایست؛ چیزهای مفید را بی‌پروا کپی و پخش کنید :)