مجال

کِلاَوس بُودلِر، از زیستن و زیستیده‌هایش می‌نویسد.

علیهِ رئیس‌جمهوری و مسئله‌ای به بغرنجیِ «فلسطین-اسرائیل»

  • ۰۱:۰۵

همه از اتفاقی که امروز افتاد خبر داریم. عدّه‌ای که به گفته‌ی مقاماتِ مسئول (از جمله وزیرِ لخ‌لخ‌کُنِ کشور) با هماهنگیِ قبلی، به رئیس‌جمهوری هتّاکی کردند و به ماشینِ او با سنگ و دیگرِ مصادیقِ آتشِ آتش‌به‌اختیاری حمله بردند. البته که من شخصاً مخالفِ شعاردادن علیهِ روحانی یا هیچ کسِ دیگر نیستم. امّا، دقیقاً «هیچ کس»ِ دیگر. تا زمانی که بعضی‌ها حاشیه اَمن دارند و صحبت راجع به آن‌ها توهین به مقدّسان و غیره‌ست، حتّی آزادی‌خواهی مثل من که خواست‌ش برپایی بستری برای آزادی مطلقِ بیان است، توهین به رئیس جمهوری را برنخواهد تافت. (البته شدیداً مخالف هرگونه اقدام با شعاردهندگان هستم. تکلیفِ سنگ‌پَران‌ها مشخص است اما شعاردهنده، باید آزادیِ شعار دادن داشته باشد) معتقدم، این توهین‌ها و "ویرایشِ بیانیّه‌ها"، بعضی قیاس‌های مع‌الفارق و به طورِ کلّی، این دسته از فشارها، بلایی‌ست که بر سرِ تک ‌تکِ روسای جمهوری‌‌یی که ذره‌ای ناهم‌سویی با حاکمیّت و جناحِ حاکم داشته‌اند، آمده است و قطعاً تداوم خواهد یافت؛ باجودِ همین نظارتِ ناصوابِ استصوابی، دست‌چینِ احمد جنتّی و فضای بسته حاکم بر سپهر سیاسی جمهوری اسلامی.مسئله، مسئله‌ای البته بنیادین است؛

با سرِ زلفِ تو، مجموعِ پریشانی خود
کو «مجال»ـی که سراسر همه تقریر کنم

می‌تونید این مجالِ کلاوس رو با کمکِ آدمک زیر دنبال کنید

followme
Designed By Erfan بلاگِ بیان، باافتخار، نیروبخش به مجالِ مجازی این‌جانب است. کپی، بامنبع یا بدون آن، کار پسندیده‌ایست؛ چیزهای مفید را بی‌پروا کپی و پخش کنید :)